بیماریهایی که از راه تماس جنسی منتقل میشوند، فقط ناحیه تناسلی را درگیر نمیکنند و میتوانند از طریق تماس دهانی نیز انتقال پیدا کنند. بیماری مقاربتی دهانی در واقع عفونتهایی است که در اثر تماس دهان و گلو با ترشحات یا بافت آلوده در رابطه جنسی ایجاد میشوند و ممکن است مخاط دهان، لثه، زبان، لوزهها یا حلق را درگیر کنند.
این عفونتها میتوانند توسط ویروسها، باکتریها یا عوامل دیگر ایجاد شوند و شدت آنها از خفیف تا جدی متغیر است. شناخت نشانهها، روش انتقال و درمان این بیماریها اهمیت زیادی دارد. علاوه بر این، موضوع پیشگیری از طریق رعایت بهداشت جنسی و استفاده از واکسن بیماری های مقاربتی دهانی برای بعضی از این عفونتها نقش مهمی در کاهش شیوع این بیماریها دارد و میتواند از بروز عوارض طولانیمدت جلوگیری کند.
بیماری مقاربتی دهانی چیست؟
بیماری مقاربتی دهانی نوعی عفونت است که در اثر ورود عامل بیماریزا به مخاط دهان یا گلو ایجاد میشود. این ورود معمولاً در هنگام تماس مستقیم دهان با اندام تناسلی یا مقعد فرد آلوده رخ میدهد. با توجه به حساس بودن بافت دهان و وجود رگهای خونی فراوان، عوامل عفونی میتوانند بهراحتی وارد بدن شوند و حتی بدون ایجاد زخم بزرگ، عفونت را منتقل کنند.
در بسیاری از موارد، فرد ممکن است مدتها بدون علامت باشد و همین مسئله باعث انتقال ناخواسته بیماری به دیگران میشود. برخی عفونتها فقط باعث التهاب و زخم سطحی میشوند، اما بعضی دیگر در صورت عدم درمان میتوانند به سیستم گردش خون یا سایر اندامها گسترش پیدا کنند و مشکلات جدیتری ایجاد نمایند.
علائم بیماری مقاربتی دهانی
علائم بیماری مقاربتی دهانی بسته به نوع عامل عفونی متفاوت است و ممکن است از نشانههای بسیار خفیف تا علائم واضح و دردناک متغیر باشد. در مراحل اولیه، بسیاری از افراد فقط احساس خشکی یا سوزش خفیف در گلو دارند و این نشانهها را با سرماخوردگی اشتباه میگیرند، در حالی که ادامهدار بودن این وضعیت میتواند نشانه عفونت باشد.
با پیشرفت بیماری، ممکن است زخمهای دهانی، لکههای سفید یا قرمز، التهاب لثه، درد هنگام بلع یا تورم غدد لنفاوی ظاهر شود. برخی افراد نیز دچار تب خفیف، ضعف یا بوی بد دهان غیرمعمول میشوند که در صورت مشاهده چنین علائمی، بررسی متخصص بیماریهای مقاربتی ضروری است. در بسیاری از موارد تزریق واکسن بیماری های مقاربتی میتواند بسیار موثر باشد.
بر اساس گزارش Mayo Clinic، بسیاری از عفونتهای مقاربتی مانند سوزاک، کلامیدیا، سیفلیس و HPV میتوانند از طریق رابطه دهانی منتقل شوند، حتی اگر فرد آلوده علائم مشخصی نداشته باشد.
چگونه بیماری مقاربتی دهانی منتقل میشود؟
انتقال بیماری مقاربتی دهانی معمولاً از طریق تماس مستقیم با ترشحات آلوده یا بافت عفونی صورت میگیرد. حتی اگر فرد آلوده علامت واضحی نداشته باشد، باز هم امکان انتقال وجود دارد زیرا بسیاری از عوامل بیماریزا قبل از بروز نشانهها قابل انتقال هستند.
وجود خراشهای کوچک، التهاب لثه یا زخمهای میکروسکوپی در دهان میتواند احتمال ورود میکروبها را افزایش دهد. همچنین دفعات تماس محافظتنشده، تعدد شریک جنسی و ضعف سیستم ایمنی از عوامل مهم افزایش خطر ابتلا محسوب میشوند. برای جلوگیری از بیماریهای مقاربتی خوب است از واکسن بیماری های مقاربتی دهانی استفاده کنید.
رابطه دهانی واژینال
در رابطه دهانی واژینال، تماس مستقیم دهان با ترشحات واژن میتواند باعث انتقال باکتریها یا ویروسها شود. اگر فرد مقابل مبتلا به عفونت فعال باشد، حتی تماس کوتاه نیز ممکن است برای انتقال کافی باشد، زیرا مخاط دهان بسیار جذبکننده است.
در برخی موارد، عفونت بدون علامت باقی میماند و فقط پس از چند هفته با گلودرد یا ضایعات دهانی خود را نشان میدهد. همین تأخیر در بروز نشانهها باعث میشود بسیاری از افراد منبع آلودگی را تشخیص ندهند و دیر برای درمان اقدام کنند.
رابطه دهانی مقعدی
رابطه دهانی مقعدی یکی از پرخطرترین روشهای انتقال عفونت محسوب میشود زیرا ناحیه مقعد میتواند حامل طیف وسیعی از میکروبها باشد. ورود این عوامل به دهان ممکن است باعث التهاب شدید گلو، عفونت باکتریایی یا مشکلات گوارشی شود.
در برخی شرایط، این نوع تماس میتواند باعث انتقال همزمان چند نوع عفونت شود که روند درمان را پیچیدهتر میکند. به همین دلیل رعایت اصول محافظتی و بهداشتی در چنین روابطی اهمیت بسیار زیادی دارد. برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری خوب است که از واکسن بیماری های مقاربتی دهانی استفاده شود.
تماس با زخم یا ترشحات آلوده
تماس مستقیم دهان با زخمهای تناسلی یا ترشحات آلوده یکی از سریعترین راههای انتقال بیماری است. حتی بدون رابطه کامل، اگر دهان با ناحیهای که زخم باز دارد تماس پیدا کند، احتمال انتقال بسیار بالا خواهد بود.
این مسئله بهویژه زمانی خطرناکتر میشود که فرد در دهان خود زخم یا التهاب داشته باشد. در چنین شرایطی، سد دفاعی طبیعی بدن ضعیفتر شده و عامل بیماریزا راحتتر وارد جریان خون میشود.
نقش زخمهای دهانی در افزایش ریسک
وجود زخمهای کوچک داخل دهان، خونریزی لثه یا آفت میتواند احتمال ابتلا به بیماری مقاربتی دهانی را چند برابر کند. این زخمها مسیر مستقیم ورود میکروبها به بافتهای عمیقتر را فراهم میکنند و حتی تماس کوتاه نیز میتواند باعث عفونت شود.
بسیاری از افراد به این موضوع توجه نمیکنند و در زمان وجود التهاب دهانی همچنان رابطه دهانی برقرار میکنند. در حالی که توصیه میشود تا زمان بهبود کامل زخمهای دهانی، از هرگونه تماس جنسی دهانی خودداری شود.
علائم بیماری مقاربتی دهانی
بیماریهای مقاربتی دهانی میتوانند طیف گستردهای از نشانهها را ایجاد کنند و شدت علائم به نوع عفونت، وضعیت سیستم ایمنی بدن و مدت زمان ابتلا بستگی دارد. برخی افراد بلافاصله پس از تماس آلوده دچار نشانههایی مانند گلودرد، سوزش یا زخم دهانی میشوند، در حالیکه در بعضی دیگر علائم ممکن است هفتهها یا حتی ماهها بعد ظاهر شوند. نکته مهم این است که نبود علامت به معنای نبود بیماری نیست و فرد بدون علامت نیز میتواند ناقل باشد.
در بسیاری از موارد، نشانهها در ابتدا خفیف و شبیه سرماخوردگی یا التهاب ساده گلو به نظر میرسند و همین موضوع باعث میشود افراد به موقع به پزشک مراجعه نکنند. با پیشرفت عفونت، ممکن است علائم واضحتر شوند و مشکلاتی مانند درد هنگام بلع، تورم غدد لنفاوی گردن یا ایجاد ضایعات دهانی مشاهده شود که نیازمند بررسی پزشکی است.
طبق اعلام CDC، عفونتهای مقاربتی دهانی اغلب بدون علامت هستند، اما همچنان قابل انتقالاند و آزمایش منظم در افراد دارای روابط پرخطر توصیه میشود.
علائم در زنان
در زنان، علائم بیماری مقاربتی دهانی معمولاً پس از تماس دهانی با شریک آلوده ظاهر میشود و میتواند شامل گلودرد مداوم، احساس سوزش در حلق یا ایجاد لکههای غیرطبیعی داخل دهان باشد. برخی زنان ممکن است تغییر در حس چشایی، خشکی شدید دهان یا حساسیت در بافت لثه را تجربه کنند که به تدریج تشدید میشود.
همچنین در بعضی موارد، عفونت دهانی همراه با نشانههای عمومیتر مانند تب خفیف، خستگی، سردرد یا تورم غدد لنفاوی دیده میشود. اگر همزمان علائم دهانی با نشانههای عفونت تناسلی در شریک جنسی وجود داشته باشد، احتمال بیماری مقاربتی بیشتر مطرح میشود و مراجعه سریع به پزشک اهمیت زیادی دارد.
علائم در مردان
در مردان نیز نشانههای بیماری مقاربتی دهانی میتواند به صورت التهاب گلو، درد هنگام بلع یا ایجاد زخمهای کوچک روی زبان، سقف دهان یا لبها بروز کند. برخی مردان احساس خراش یا جسم خارجی در گلو دارند که با درمانهای معمول گلودرد بهبود پیدا نمیکند و بهصورت طولانیمدت باقی میماند.
در موارد دیگر، ممکن است ترشح غیرطبیعی در پشت حلق، بوی بد دهان پایدار یا گرفتگی صدا ایجاد شود. این نشانهها بهخصوص اگر پس از رابطه دهانی محافظتنشده ظاهر شوند، باید جدی گرفته شوند زیرا برخی عفونتها در صورت درمان نشدن میتوانند به بخشهای دیگر بدن نیز گسترش پیدا کنند.
علائم شایع در دهان و گلو
شایعترین نشانههای بیماری مقاربتی دهانی معمولاً در بافتهای داخل دهان و گلو دیده میشوند. این علائم ممکن است شامل زخمهای دردناک، لکههای سفید یا قرمز، التهاب لوزهها یا احساس سوزش در مخاط دهان باشند. در برخی افراد، بلع غذا دشوار میشود و حتی نوشیدن مایعات نیز با درد همراه است که نشاندهنده درگیری عمیقتر حلق است.
گاهی نیز تغییرات ظاهری خفیف هستند اما نشانههای عملکردی بیشتر دیده میشود، مانند خشونت صدا، سرفه خشک طولانی یا احساس تورم در گلو. ادامه داشتن این وضعیت بیش از چند روز، مخصوصاً در صورت وجود سابقه تماس جنسی دهانی پرخطر، نیاز به ارزیابی پزشکی و انجام آزمایشهای تشخیصی دارد.
چه بیماریهایی میتوانند به صورت دهانی منتقل شوند؟
انتقال عفونتهای مقاربتی از طریق تماس دهانی موضوعی کاملاً شناختهشده در پزشکی است و بسیاری از عوامل بیماریزا قادرند از طریق مخاط دهان و گلو وارد بدن شوند. این انتقال معمولاً هنگام تماس مستقیم دهان با اندام تناسلی یا مقعد رخ میدهد، اما در صورت وجود زخم، التهاب یا خونریزی لثه احتمال آن بیشتر نیز میشود. از آنجا که بافت دهان بسیار حساس و دارای رگهای خونی فراوان است، ورود ویروسها و باکتریها میتواند حتی بدون ایجاد زخم واضح نیز اتفاق بیفتد.
بسیاری از این بیماریها ممکن است در ابتدا بدون علامت باشند و تنها بعد از مدتی با نشانههایی مانند گلودرد طولانی، زخم دهانی یا التهاب حلق ظاهر شوند. شناخت این عفونتها کمک میکند افراد در صورت مشاهده علائم مشکوک، سریعتر برای آزمایش و درمان اقدام کنند و از انتقال ناخواسته بیماری به شریک جنسی جلوگیری شود.
سوزاک دهانی
سوزاک دهانی یک عفونت باکتریایی است که میتواند حلق و لوزهها را درگیر کند و معمولاً از طریق تماس دهان با ناحیه تناسلی آلوده منتقل میشود. در بسیاری از موارد فرد مبتلا هیچ علامت مشخصی ندارد، اما گاهی گلودرد شدید، التهاب لوزه، درد هنگام بلع یا تورم غدد لنفاوی گردن دیده میشود که ممکن است با گلودرد معمولی اشتباه گرفته شود.
اگر این عفونت درمان نشود، میتواند سبب انتقال بیماری مقاربتی از طریق دهان شده و مشکلات جدیتری ایجاد کند. خوشبختانه سوزاک دهانی در اغلب موارد با درمان دارویی مناسب قابل کنترل است، اما تشخیص سریع و مصرف کامل دارو برای جلوگیری از مقاومت دارویی اهمیت بسیار زیادی دارد.
کلامیدیا دهانی
کلامیدیا نیز میتواند مخاط گلو را آلوده کند، هرچند نسبت به سوزاک کمتر در ناحیه دهان دیده میشود. این عفونت اغلب بدون علامت است و همین موضوع باعث میشود فرد مدت طولانی از ابتلای خود بیخبر بماند و بیماری را منتقل کند. در موارد علامتدار، نشانههایی مانند خشکی گلو، التهاب خفیف، سوزش یا درد ملایم هنگام بلع ممکن است مشاهده شود.
عدم درمان کلامیدیا میتواند باعث باقی ماندن عفونت در بدن شود و احتمال انتقال به دیگران را افزایش دهد. انجام آزمایش در افراد دارای روابط پرخطر و پیگیری درمان کامل، مهمترین اقدام برای کنترل این بیماری محسوب میشود.
تبخال دهانی (HSV)
تبخال دهانی یکی از شایعترین عفونتهای ویروسی منتقلشونده از طریق تماس دهانی است. این بیماری معمولاً با تاولهای کوچک دردناک روی لب، لثه یا داخل دهان شناخته میشود و در زمان فعال بودن ضایعات، احتمال انتقال آن بسیار بالا است. ویروس میتواند حتی قبل از ظاهر شدن کامل تاولها نیز منتقل شود.
پس از ورود ویروس به بدن، معمولاً بهصورت نهفته باقی میماند و در شرایطی مانند استرس، ضعف سیستم ایمنی یا بیماری دوباره فعال میشود. کنترل این عفونت بیشتر بر کاهش شدت علائم و جلوگیری از انتقال در زمان فعال بودن ضایعات تمرکز دارد.
HPV دهانی
عفونت HPV دهانی از طریق تماس مستقیم مخاط دهان با ناحیه آلوده منتقل میشود و ممکن است باعث ایجاد زگیلهای کوچک در دهان یا گلو شود. در برخی افراد هیچ علامتی دیده نمیشود و عفونت تنها از طریق آزمایش یا معاینه تخصصی تشخیص داده میشود.
برخی انواع این ویروس با تغییرات سلولی طولانیمدت در ارتباط هستند، به همین دلیل توجه به پیشگیری و واکسیناسیون اهمیت زیادی دارد. آگاهی عمومی درباره این ویروس باعث شده نقش واکسن در کاهش انتقال آن بسیار پررنگتر شود.
سیفلیس دهانی
سیفلیس یک بیماری ناشی از رابطه جنسی دهانی است که در مراحل اولیه به شکل زخم بدون درد در دهان یا روی لب ظاهر شود. این زخمها ممکن است خودبهخود ناپدید شوند، اما این به معنای درمان بیماری نیست و عفونت میتواند وارد مراحل بعدی شود که با گلودرد مزمن همراه است.
در مراحل بعدی، ممکن است بثورات پوستی، تب یا علائم سیستمیک ایجاد شود. تشخیص زودهنگام و درمان دارویی مناسب میتواند بیماری را بهطور کامل کنترل کند و از عوارض طولانیمدت جلوگیری نماید.
HIV (احتمال انتقال از طریق دهان)
احتمال انتقال HIV از طریق رابطه دهانی نسبت به برخی روشهای دیگر کمتر است، اما صفر نیست. اگر در دهان زخم باز، خونریزی لثه یا التهاب وجود داشته باشد، احتمال ورود ویروس افزایش پیدا میکند و تماس با ترشحات آلوده میتواند خطرناک باشد.
عوامل متعددی مانند میزان ویروس در بدن فرد آلوده، مدت تماس و سلامت مخاط دهان در این انتقال نقش دارند. به همین دلیل رعایت اصول محافظتی و انجام تستهای منظم برای افراد در معرض خطر اهمیت بسیار زیادی دارد.
بیماری مقاربتی دهانی چقدر خطرناک است؟
میزان خطر بیماری مقاربتی دهانی به نوع عفونت و سرعت شروع درمان بستگی دارد. برخی عفونتها با درمان ساده برطرف میشوند، اما بعضی دیگر در صورت نادیده گرفتن میتوانند به مشکلات جدی مانند گسترش عفونت در بدن یا آسیب طولانیمدت به بافتهای دهان و گلو منجر شوند.
در موارد خاص، برخی ویروسها میتوانند خطر تغییرات سلولی و بیماریهای جدیتر مانند سرطان حلق را افزایش دهند. به همین دلیل تشخیص زودهنگام، پیگیری درمان کامل و انجام معاینات دورهای برای افراد در معرض خطر اهمیت زیادی دارد. برای این منظور خوب است که واکسن بیماری های مقاربتی دهانی تزریق کنید.
تشخیص بیماری مقاربتی دهانی
تشخیص این بیماری معمولاً با بررسی دقیق سابقه تماس جنسی و معاینه دهان و گلو آغاز میشود. پزشک ممکن است وجود زخم، التهاب، تغییر رنگ مخاط یا تورم غدد لنفاوی را بررسی کند تا احتمال عفونت مشخص شود.
برای تأیید قطعی، معمولاً آزمایشهای تخصصی مانند نمونهگیری از ترشحات، آزمایش خون یا تستهای مولکولی انجام میشود. این روشها کمک میکنند نوع دقیق عامل بیماری مشخص شده و درمان مناسب انتخاب گردد.
درمان بیماری مقاربتی دهانی
درمان بیماری مقاربتی دهانی کاملاً وابسته به عامل ایجادکننده است. اگر عفونت باکتریایی باشد، معمولاً داروهای آنتیبیوتیک تجویز میشود و در صورت ویروسی بودن، داروهای ضدویروس یا درمانهای کنترلی استفاده میگردد تا شدت علائم کاهش یافته و انتقال متوقف شود.
همچنین در طول دوره درمان، پرهیز از تماس جنسی، رعایت بهداشت دهان و مصرف کامل داروها بسیار ضروری است. قطع زودهنگام درمان میتواند باعث بازگشت عفونت یا مقاوم شدن عامل بیماری شود و روند بهبود را طولانیتر کند. برای جلوگیری از این بیماری میتوان واکسن بیماری های مقاربتی دهانی تزریق کرد.
پیشگیری از بیماری مقاربتی دهانی
پیشگیری از بیماریهای مقاربتی دهانی بر پایه کاهش تماس مستقیم با ترشحات آلوده، افزایش آگاهی جنسی و انجام مراقبتهای بهداشتی منظم است. بسیاری از این عفونتها قابل پیشگیری هستند اگر افراد قبل از رابطه از وضعیت سلامت خود و شریک جنسی آگاه باشند و از روشهای محافظتی استفاده کنند.
علاوه بر رفتار ایمن، واکسیناسیون برای برخی عفونتها، مراجعه منظم برای آزمایش و توجه به سلامت دهان میتواند نقش تعیینکنندهای در کاهش خطر ابتلا داشته باشد. پیشگیری و استفاده از واکسن بیماری های مقاربتی دهانی همیشه سادهتر، کمهزینهتر و ایمنتر از درمان است.
استفاده از محافظ دهانی (Dental Dam)
محافظ دهانی یک لایه نازک محافظ است که هنگام تماس دهان با ناحیه تناسلی یا مقعد استفاده میشود و مانع تماس مستقیم با ترشحات میگردد. استفاده صحیح از این وسیله میتواند احتمال انتقال بسیاری از عفونتهای ویروسی و باکتریایی را بهطور قابلتوجهی کاهش دهد.
با وجود اینکه بسیاری از افراد از این روش استفاده نمیکنند، اما آموزش و آگاهی درباره آن میتواند نقش مهمی در کاهش شیوع بیماریهای مقاربتی داشته باشد. استفاده از محافظ بهخصوص در روابط جدید یا زمانی که وضعیت سلامت شریک مشخص نیست، توصیه میشود.
تست منظم STI
انجام آزمایشهای منظم برای بیماریهای مقاربتی یکی از مؤثرترین روشهای پیشگیری از انتقال است. بسیاری از عفونتها بدون علامت هستند و تنها از طریق تست قابل تشخیص میباشند، بنابراین بررسی دورهای بهویژه برای افراد دارای روابط متعدد اهمیت زیادی دارد.
تشخیص زودهنگام باعث میشود درمان سریعتر آغاز شود و زنجیره انتقال قطع گردد. همچنین اطلاع از وضعیت سلامت خود باعث میشود افراد تصمیمهای آگاهانهتر در روابط جنسی اتخاذ کنند.
واکسن HPV
واکسن HPV یکی از مهمترین ابزارهای پیشگیری از برخی انواع این ویروس است که میتواند خطر ابتلا به عفونتهای مرتبط با آن را به میزان زیادی کاهش دهد. این واکسن بیماری های مقاربتی دهانی معمولاً قبل از شروع فعالیت جنسی بیشترین اثربخشی را دارد، اما در بسیاری از موارد بعد از آن نیز مفید است.
گسترش واکسیناسیون در سالهای اخیر باعث کاهش قابل توجه برخی عفونتهای مرتبط شده است. مشورت با پزشک برای تعیین زمان مناسب تزریق و تعداد دوزها میتواند بهترین سطح محافظت را فراهم کند.
پرهیز از رابطه در زمان وجود زخم
وجود هرگونه زخم، آفت، التهاب لثه یا خونریزی دهانی میتواند مسیر ورود میکروبها را باز کند و خطر انتقال بیماری را چند برابر افزایش دهد. در چنین شرایطی، حتی تماس کوتاه نیز ممکن است باعث انتقال عفونت شود.
به همین دلیل توصیه میشود تا زمان بهبود کامل زخمهای دهانی یا تناسلی، از هرگونه رابطه دهانی خودداری شود. توجه به این نکته ساده میتواند نقش بسیار مهمی در جلوگیری از ابتلا به بیماریهای مقاربتی دهانی داشته باشد.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟
اگر گلودرد یا زخم دهانی بیش از چند روز ادامه پیدا کند و به درمانهای معمول پاسخ ندهد، مراجعه به پزشک ضروری است. همچنین اگر پس از رابطه دهانی محافظتنشده علائمی مانند التهاب شدید، تب یا ترشح غیرعادی مشاهده شود، نباید آن را نادیده گرفت.
افرادی که شریک جنسی مبتلا به بیماری مقاربتی دارند یا در روابط پرخطر قرار گرفتهاند، حتی در صورت نداشتن علامت نیز بهتر است برای بررسی و آزمایش مراجعه کنند. تشخیص زودهنگام و تزرق واکسن بیماری های مقاربتی میتواند از بروز عوارض جدی و انتقال بیماری جلوگیری کند.
نتیجهگیری
بیماری مقاربتی دهانی یکی از مشکلات مهم سلامت جنسی است که به دلیل آگاهی کم، اغلب دیر تشخیص داده میشود. شناخت راههای انتقال، توجه به علائم اولیه و اقدام سریع برای درمان میتواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کند و سلامت فرد و شریک جنسی را حفظ نماید.
همچنین استفاده از روشهای محافظتی، انجام آزمایشهای منظم و توجه به نقش واکسن بیماری های مقاربتی دهانی در پیشگیری از برخی عفونتها، مهمترین راهکارهای کاهش خطر ابتلا محسوب میشوند و باید به عنوان بخشی از مراقبت سلامت جنسی در نظر گرفته شوند.
سؤالات متداول بیماری مقاربتی دهانی
- آیا واقعاً واکسن برای بیماریهای مقاربتی وجود دارد؟
بله، برای برخی از بیماریهای مقاربتی واکسن مؤثر وجود دارد. مهمترین آنها واکسن HPV و واکسن هپاتیت B هستند که میتوانند خطر ابتلا به عفونت و عوارض جدی را بهطور قابلتوجهی کاهش دهند. - واکسن HPV از چه بیماریهایی جلوگیری میکند؟
این واکسن از بسیاری از انواع ویروس HPV که باعث زگیل تناسلی و برخی سرطانها از جمله سرطان دهانه رحم، مقعد و بعضی سرطانهای دهان و گلو میشوند محافظت میکند. - بهترین زمان تزریق واکسن بیماریهای مقاربتی چه زمانی است؟
بهترین زمان واکسن بیماریهای مقاربتی معمولاً قبل از شروع فعالیت جنسی است، زیرا بدن قبل از تماس با ویروس فرصت ایجاد ایمنی پیدا میکند. با این حال، بعد از شروع فعالیت جنسی هم در بسیاری موارد تزریق هنوز مفید است. - آیا بزرگسالان هم میتوانند واکسن HPV بزنند؟
بله، بسیاری از بزرگسالان نیز میتوانند واکسن دریافت کنند. تصمیم نهایی به سن، سابقه پزشکی و نظر پزشک بستگی دارد و حتی در سنین بالاتر هم ممکن است توصیه شود.
منابع:
Mayo Clinic
Centers for Disease Control and Prevention (CDC)